4f_dla_dzieci

8 elementów, które sprawią, że Twoje dziecko pokocha sport

Chyba nikogo nie muszę przekonywać, jak pozytywny wpływ na rozwój dziecka ma aktywność fizyczna.

Sport wzmacnia kręgosłup, pozwala utrzymać właściwą postawę, a co ważne i sylwetkę. Dzieci, które od najmłodszych lat są zachęcane do aktywności, cechuje większa odporność organizmu, w dorosłym życiu rzadziej miewają problemy z otyłością, i nie tak często zapadają na choroby cywilizacyjne, jak alergia, czy astma.

Zdaję sobie sprawę z korzyści, które niesie ze sobą sport, Ty zapewne również o nich wiesz.

Do dzieci tego typu, suche argumenty raczej nie przemawiają. Co zatem możemy zrobić, żeby nasze pociechy chętnie uczestniczyły w zajęciach sportowych? Jak postępować, żeby sport stał się ich sposobem na życie, a nie kolejnym obowiązkiem?

Zajęcia sportowe i co dalej?

Spotkałam się z wieloma opiniami rodziców, którzy twierdzili, że do zaszczepienia w dziecku sportowego ducha wystarczy zapisać je na zajęcia sportowe.

„Przecież jest tam trener, który swoim podejściem i zaangażowaniem zarazi brzdące miłością do danej dyscypliny...”
- wyjaśniają.

Jest w tym wiele prawdy. Trener czy nauczyciel pełni istotną rolę życiu małego sportowca, uczy i wspiera rozwój różnych umiejętności sportowych, pokazuje istotę grupowej współpracy czy współzawodnictwa.

Mimo wszystko, to nie na zajęciach sportowych, sali, boisku bądź basenie dochodzi do zakrzewienia w dziecku sportowej pasji.

plecak_dla_dziecka

Na nastawienie i stosunek dziecka do aktywności fizycznej ma wpływ znacznie więcej czynników, które dzieją się w domu, szkole, przedszkolu czy na podwórku.

Rola najbliższego otoczenia

Do pewnego momentu, to my rodzice mamy największy wpływ na kształtowanie się osobowości naszych pociech. Z czasem, niestety nasza rola zmniejsza się, a szala przechyla się w stronę rówieśników, kolegów ze szkoły czy podwórka. Gdy szkrab w kroczy w ten etap, nasze gadanie będzie jak grochem o ścianę. To otoczenie zacznie określać formę spędzania wolnego czasu i zakres zainteresowań.

Dlatego warto ten czas, w którym jesteśmy dla dzieci autorytetem, wykorzystać na kształtowanie ich sportowej postawy i wpajanie wartości, które mają swe odzwierciedlenie w dziecięcym zaangażowaniu i podejściu do sportu.

Zakładając, że przykład idzie z góry, a my lubimy aktywnie spędzać czas, to 70% drogi do zmotywowania swojej pociechy do polubienia sportu mamy za sobą ;-).

 Aktywny czas - razem

Aktywny rodzic to aktywne dziecko. Najlepszym sposobem na zakrzewienie w dziecku sportowego ducha jest aktywne spędzanie wspólnego czasu. Rodzinna wycieczka rowerowa, wspólne wyjście na basen, czy nawet zapisanie się na zajęcia taneczne to świetna okazja do przekazania sportowego bakcyla. Gdy aktywność jest stylem życia, a nie tylko okolicznościowym wyskokiem, motywacja do uprawiania sportu jest czymś zupełnie naturalnym.

bobike_fotelik_dla_dziecka

 Próbowanie różnych aktywności

Nie ograniczajcie się jedynie do treningów piłki nożnej, czy zajęć dodatkowych z baletu. Szukajcie różnych możliwości, podsuwajcie dziecku pomysły na aktywne wykorzystanie czasu. Pamiętajcie, że dopiero próbując, będzie mogło podjąć decyzję, w której dyscyplinie sportowej chciałoby się rozwijać.

4f sportowe rzeczy dla dzieci

4f_bluza_sportowa

4f_plecak_sportowy


Odpowiednie przygotowanie

Co prawda mówi się, że nie szata zdobi człowieka, ale czy też tak macie, że czujecie większą mobilizację do działania, gdy jesteście stosownie ubrani do okoliczności, tym bardziej sportowych?

No właśnie, wiedziałam, że się ze mną zgodzicie ;-)
A tak na poważnie, to wybór odpowiedniego stroju i obuwia, to jeden z kluczowych elementów, na które powinniśmy zwrócić uwagę, przygotowując dzieci do zajęć sportowych.

torba_sportowa_dla_dzieci

bluza_z_kapturem_4f

Ubrania sportowe, szczególnie dla dzieci, powinna cechować wygoda oraz wysoka jakość, gdy do tego dołączymy nowoczesny krój, to przepis na idealny strój gotowy. Kierując się tymi wytycznymi, nasz wybór padł na polską markę 4F, która w swoich ubraniach łączy wszystkie te cechy. Dzięki szerokiej ofercie wchodząc do jednego sklepu, robimy zakupy dla każdego z nas, niezależnie od wieku czy dyscypliny sportowej (od spodenek, t-shirtów, strojów na pływalnie, po kurtki softshell i strój narciarski). Ofertę Back to School przygotowaną przez tę markę, gdzie skompletujecie całą sportową wyprawkę, znajdziecie tutaj.

bluza_z_kapturem_dla_dziecka

rsz_torba_sportowa_dla_dzieci_4f

Gdy już zakupy i wybór stroju mamy za sobą, przychodzi czas na przygotowanie do zajęć sportowych. Dzieci uwielbiają pakować swój plecak czy torbę w niezbędne sportowe atrybuty. Sprawia im to frajdę i dodatkowo kształtuje poczucie obowiązku, więc dlaczego im na to nie pozwolić?

Gdy już zadbaliśmy o odpowiedni ubiór, pora przejść do sfery psychicznej i zająć się motywacją naszego szkraba.

Jak skutecznie budować dziecięce zaangażowanie?

Chciałabym zwrócić Waszą uwagę na trzy podstawowe elementy, na podstawie których jesteśmy w stanie zbudować dziecięce zaangażowanie i zainteresowanie sportem.

  1. Traktowanie sportu jako formę zabawy, z której dziecko czerpie radość.
  2. Pielęgnowanie wewnętrznej motywacji dziecka do aktywności fizycznej.
  3. Uszanowanie autonomii dziecka – dziedzina sportu musi być wyborem dziecka, a nie ambicją rodziców.

Rozwijaj wewnętrzną motywację dziecka

Z motywacją, każdego z nas jest tak, że jeżeli nie utożsamiamy się z postawionym celem, to szybko tracimy zapał, wypalamy się w drodze do jego osiągnięcia. Tak samo jest z naszymi dziećmi. Jeśli nie odczuwają związku, satysfakcji oraz wewnętrznej potrzeby aktywności fizycznej, trudno jest im znaleźć w sobie siłę, która pcha je do przodu. Wtedy, na dłuższą metę, nawet najlepsze bodźce motywacyjne na niewiele się zdadzą.

A skoro jesteśmy przy motywatorach zewnętrznych, to warto w kilku zdaniach zwrócić waszą uwagę na ważną kwestię.

Jak motywować, żeby zmotywować...

Brzmi trochę jak masło maślane? Pewnie tak, ale ten nagłówek ma sens, gdyż wbrew pozorom skuteczne zmotywowanie dziecka nie jest tak proste i oczywiste jak może się wydawać.

W czym rzecz?

Wspominałam już o motywacji wewnętrznej i to na jej wzbudzeniu nam zależy. Jest ona oparta na poczuciu celu i ma działanie długoterminowe. To dzięki niej jesteśmy w stanie wytrwale dążyć do realizacji zadania, mimo pojawiających się przeciwności.

jak_motywować_dziecko_do_sportu

Drugim rodzajem motywacji jest ta - zewnętrzna, która ma krótkotrwałe działanie i może być uwarunkowana obawą

„Jeżeli nie będziesz się bardziej starał podczas ćwiczeń, nie pojedziesz do kina.”

Lub zachętą

„Jeżeli będziesz się starał podczas ćwiczeń, pojedziemy do kina.”

Mam nadzieję, że czytając powyższe przykłady, sami słyszycie, jakim są beznadziejnym sposobem na mobilizację dziecka do działania. Zatem motywacja wewnętrzna, to na niej nam zależy ;-)

Zmień postrzeganie sukcesu i porażki

Aktywność fizyczna ma różne oblicza, jednym z nich jest – to „podwórkowe”, beztroskie, bazujące na zabawie, radości, satysfakcji ze wspólnie spędzonego czasu. Gdzie sam ruch i uprawianie sportu sprawia największą frajdę.

Drugie (nazwijmy je roboczo „zawodowym”) stanowi mniej przyjemny, oparty na obawach o wynik, zwycięstwo i ocenę innych – przykry obowiązek.

Czy nie byłoby cudownie, gdyby nasze dzieci podchodziły do sportu w ten „podwórkowy” sposób?

Właśnie do niego powinniśmy dążyć. Wszystko rozbija się o NASZE podejście do sukcesu i porażki i o to, w jaki sposób przekazujemy je naszym pociechom.
Niekorzystny wpływ na zapał i zaangażowanie dzieci ma przekonanie, że sukces osiągamy tylko wtedy, gdy jesteśmy najlepsi w jakiejś dziedzinie, gdy zwyciężamy (zawody, turniej,  bieg).

Tymczasem powinniśmy wpajać naszym szkrabom, że sukcesem jest samo podejmowanie wyzwań i nasze starania, by im sprostać.

4f_szczęśliwe_dziecko

Porażka – to podobne case study do sukcesu. Zacznijmy od tego, że dla mnie totalną porażką jest budowanie w dziecku poczucia klęski i utwierdzanie go w przekonaniu, że jest słabe, niedostatecznie dobre, gdy nie zdobędzie głównej nagrody...
To na czym powinno nam zależeć, to postawa, w której przegrana jest impulsem do zmiany, do wyciągnięcia wniosków, do uczenia się na błędach i mobilizacją do jeszcze większych starań.

Pamiętajmy, że różnica między „wygrywaniem” a „staraniem się, żeby wygrać” jest ogromna, mimo że wydaje się być nieznaczna. Dlatego nie oczekujcie wyników, nic tak skutecznie nie zabija radości zabawy, jak presja określonego efektu. Dzieci rodziców oczekujących dobrych rezultatów nigdy nie pokochają sportu. Doceniajcie włożony wysiłek i starania, bo to one są ważniejsze od osiąganych wyników i zdobytych pucharów.

Wdrażając powyższe punkty, sprawicie, że wasza pociecha będzie czerpać radość z uczestniczenia w zajęciach sportowych i cieszyć się na każdą waszą propozycję aktywności. Dokonując wyboru, kierujcie się preferencjami dziecka, swoje marzenia sportowe realizujcie osobiście.

Jakie są Wasze sposoby na zmotywowanie dzieci do aktywności fizycznej?

 


aktywne_dziecko_zabawy_na_świezym_powietrzu

Aktywne dziecko. Korzyści i przykłady zabaw na świeżym powietrzu

 

Dzieciństwo to magiczny czas, który powinien upływać pod znakiem niekończących się, beztroskich zabaw. Harce, hulanki, swawole na świeżym powietrzu to najlepsza forma aktywności ruchowej dla dzieci. Gdy do tego dorzucimy wspierające rozwój, odpowiednio dobrane zabawki zyskujemy zestaw doskonały.

Zabawy ruchowe na świeżym powietrzu to źródło wielu zdrowotnych korzyści. Niestety, współcześnie coraz częściej spędzanie wolnego czasu na podwórku, placu zabaw czy na spacerze zastępowane jest graniem w gry komputerowe i oglądaniem telewizji. Tymczasem rodzicielska inicjatywa w połączeniu z propozycją ciekawych zabaw mogą skutecznie zachęcić malucha do aktywnego spędzenia czasu.

Dlaczego przebywanie na świeżym powietrzu jest ważne?

Powietrze to jeden z naturalnych czynników, mających bardzo pozytywny wpływ na rozwój dziecka. Jako rodzice i opiekunowie powinniśmy stwarzać jak najwięcej okazji do przebywania na świeżym powietrzu bez względu na porę roku.
Korzystanie ze świeżego powietrza i słońca to podstawowy warunek higieny układu oddechowego i układu krążenia, które jednocześnie mają wpływ na rozwój układu nerwowego i ruchowego.
Dzieci pozbawione możliwości obcowania z naturą, nie mogą się prawidłowo rozwijać. Jedynie silny deszcz, porywisty wiatr i mróz poniżej –10 st.C uniemożliwiają przebywanie dzieci na dworze.

Korzyści z zabaw na świeżym powietrzu

Zabawy ruchowe mają pozytywny wpływ na ogólny rozwój dziecka. Dotlenianie, słońce, światło i ruch polepszają ogólne funkcjonowanie naszych pociech. Codzienne spacery są świetną nauką radzenia sobie ze zmiennymi temperaturami, co bez wątpienia ma wpływ na wzmocnienie odporności organizmu i zapobieganie przeziębieniom. Ponadto częste przebywanie na dworze, szczególnie w słoneczne dni, pobudza wytwarzanie witaminy D w organizmie, a to z kolei ma pozytywny wpływ na kości i zęby naszych pociech. Badacze z Australii dowodzą, że samo przebywanie na świeżym powietrzu zmniejsza ryzyko krótkowzroczności u dzieci. W obecnych czasach większość z nas cierpi na deficyt witaminy D.

Zapewne nie muszę Wam wspominać o tym, że przebywanie na świeżym powietrzu zaostrza apetyt, jest to jeden z najlepszy sposobów na małego niejadka.

Kolejnym ważnym aspektem aktywności fizycznej jest jej skuteczność w walce z otyłością, cukrzycą i wieloma innymi chorobami. Aktywne spędzanie czasu na świeżym powietrzu pozwala dotlenić i oczyścić organizm z toksyn, spalić nadmiar tkanki tłuszczowej.

Oprócz korzyści zdrowotnych, zabawy na świeżym powietrzu oddziałują zbawiennie na rozwój psychofizyczny. Dzięki dużej liczbie bodźców i doznań nawet zwykły spacer może stać się pożyteczną atrakcją dla dziecka i okazją do poznawania świata. W efekcie dziecko zdobywa wiedzę, doświadczenia i umiejętności. U malucha, który spędza aktywnie czas na dworze, wyostrza się zmysł poznawczy, poprawia się koordynacja ruchowa i kondycja, rozwija się wyobraźnia, a podczas zabaw zespołowych, dzieci uczą się zdrowej rywalizacji. Nie mogę nie wspomnieć o istotnym wpływie aktywności ruchowej na obniżenie poziomu stresu i rozładowanie energii. Sport i każdy rodzaj ruchu sprzyja wydzielaniu endorfin, czyli hormonu szczęścia. Brytyjscy naukowcy stwierdzili, że u osób, które często przebywają na łonie natury, obniża się poziom kortyzolu, ponadto osoby te wykazują większą umiejętność radzenia sobie ze stresem. Stwierdzili także, że już 5 minut aktywności na świeżym powietrzu wystarczy, aby poprawić samopoczucie psychofizyczne zarówno dziecka, jak i osoby dorosłej.

Dla każdego coś dobrego – ciekawe zabawy na świeżym powietrzu

O tym, że zdrowa rodzina to szczęśliwa rodzina, z pewnością nie muszę Was przekonywać. O tym, że ruch to zdrowie, a szczególnie ruch na świeżym powietrzu również. Często jednak bywa tak, że inicjatywa spędzenia czasu na świeżym powietrzu musi wyjść od nas – dorosłych. Któż inny, jak nie my jesteśmy w stanie zaproponować maluchom atrakcyjną zabawę? Na szczęście posiadamy w zanadrzu gry z naszego dzieciństwa, które mimo upływu czasu, dziś są tak samo interesujące, jak przed laty. Co zatem możemy zaproponować? Oto kilka propozycji:

  • zabawa w chowanego,
  • berek
  • raz, dwa, trzy, baba Jaga patrzy
  • ciuciubabka
  • tor przeszkód, np. na placu zabaw
  • zabawa w ciepło – zimno
  • zabawy z piłką, kręglami, szarfami
  • skakanki i gumy do skakania
  • gra w klasy
  • zabawy w piaskownicy
  • jazda na rowerze
  • jazda na jeździkach, hulajnogach, rolkach.

To tylko te najbardziej popularne, a jestem pewna, że znacie ich wiele, wiele więcej.

Praktyka czyni mistrza, a różnorodność poszerza horyzonty

Bardzo ważną kwestią jest stworzenie możliwości, by dziecko miało szansę spróbować, jak największej ilości różnorodnych zabaw, sportów czy gier ruchowych. Jako rodzice nie powinniśmy dzielić zabaw na chłopięce i dziewczęce. Chcąc, jak najlepiej kierować rozwojem swojej pociechy pozwólmy jej próbować i dokonywać wyborów na podstawie własnych preferencji i doświadczeń.

Dzieci powinny uczyć się zdrowej rywalizacji, ponieważ dzięki temu łatwiej im będzie funkcjonować w grupie rówieśniczej. W tym celu warto organizować różnorodne gry zespołowe, np. kręgle, zabawy z piłką, wyścigi i wiele innych. Istnieje mnóstwo zabawek, które są przydatne do tego rodzaju aktywności: worki wyścigowe do skakania, akcesoria do krykieta i golfa, tarcze do rzucania do celu, frisbee, bumerang czy badminton.

zabawy_na_świezym_powietrzu_dzieci
rsz_zabawy_na_świezym_powietrzu
rsz_zabawy_na_świeżym_powietrzu_-_kuba

Dla nas ostatnimi czasy nie ma lepszej zabawy niż gra w piłkę. Gramy w nią na trawie, na plaży, gdzie tylko mamy ochotę. Wykorzystujemy różne formy gry od rzucania i łapania rękoma po tradycyjne kopanie piłki. Zabawa ta pozwala rozwijać zmysł obserwacji, refleksu, a także umiejętność przewidywania i współpracy w zespole. Prócz tego, mali zawodnicy ćwiczą wytrzymałość oraz szybkość. To tylko niektóre umiejętności, które rozwija się dzięki zabawie z piłką. Na pewno dodatkową zachętą do gry i urozmaiceniem będą bramki. Niezależnie czy wykonami jest sami, czy zakupimy w zestawie.

Skakanka, gumy do skakania, czy skoczek, to świetny pomysł na zabawę zarówno dla dziewczynek, jak i chłopców, bez względu na wiek. Aktywność ruchowa przy użyciu tych zabawek rozwija wszystkie grupy mięśniowe, poprawia kondycję, zwinność i skoczność. Gumy do skakania to także doskonały pomysł na zabawę w grupie.

Rzucanie do celu. Tego typu gry zręcznościowe wspomagają rozwój koncentracji i koordynacji ruchowej. Naszą ulubioną grą tego typu jest rzucanie do celu sznurkową obręczą. Niełatwym zadaniem jest rzucenie sznurkowego pierścienia tak, aby zaczepił się na drewnianych bolcach. To nie lada wyzwanie – dla dużych i małych graczy.

zabawy_na_świezym_powietrzu_rzut_3
zabawy_na_świezym_powietrzu_rzuty_2
zabawy_na_świezym_powietrzu_rzut
zabawy_na_świezym_powietrzu_rzut_4

Przemieszczanie się na różnych pojazdach jeno i dwuśladowych. Tu mam na myśli wspomniane wcześniej rowery, jeździki, hulajnogi, deskorolki czy rolki. Od niedawna serce mojego przedszkolaka skradł Rotini, niepozorny pojazd czterokołowy. Dziecko jeżdżąc na nim, uczy się utrzymywania równowagi, koordynacji ruchowej i zręczności. Poprawia ogólne umiejętności motoryczne.

aktywne_dziecko_zabawy_na_świezym_powietrzu_rotini
rotini

Zabawa w piasku to ulubione zajęcie każdego malucha. Kolorowe łopatki, grabki, wiaderka i foremki to podstawa udanej zabawy. W ten sposób można spędzać czas samodzielnie lub w grupie z przyjaciółmi. Stawianie babek z piasku, budowanie zamków, kopanie tuneli to tylko niektóre z możliwości, jakie dają zabawki do piaskownicy. Dzięki nim dziecko doskonale rozwija swoją wyobraźnię oraz zdolności manualne. Różnorodne akcesoria do zabawy w piasku świetnie sprawdzą się nie tylko w przydomowej piaskownicy, ale także na plaży.

zabawy_na_świezym_powietrzu_w_piasku_1
rsz_zabawy_na_świezym_powietrzu_w_piasku
zabawy_na_świezym_powietrzu_w_piasku_3
zabawy_na_świezym_powietrzu_w_piasku_2
rsz_zabawy_na_świezym_powietrzu_w_piasku_4

Hamaki, huśtawki i trampoliny to doskonałe propozycje dla żywiołowych dzieci. Podczas bujania się i skakania mogą spożytkować nadmiar energii, ale też poprawić swoją kondycję i koordynację ruchową.

Możliwości zabaw na świeżym powietrzu jest mnóstwo, ograniczeniem może być tylko wyobraźnia.

Aktywny rodzic – aktywne dziecko

Nie ma nic przyjemniejszego niż bycie wzorem dla własnego dziecka. Dzieci uczą się głównie przez modelowanie, czyli przez obserwowanie otaczającego je świata. Zatem najlepszym sposobem na zakrzewienie w dziecku upodobania do aktywnego spędzania czasu jest wspólny, rodzinny udział w proponowanych zabawach. Zachowanie rodziców jest dla dzieci inspiracją do podejmowania własnych działań. Jak wiadomo, aktywni rodzice wychowują aktywne dzieci. Wyniki badań wskazują, że zainteresowanie aktywnością dziecka, wspieranie jego naturalnej potrzeby ruchu i zabawy, wiara w jego umiejętności sprawiają, że dziecko odczuwa większą przyjemność ze swojej aktywności, ma poczucie sprawstwa i siły. Dzieci z rodzin aktywnych fizycznie mają 10-krotnie mniejsze ryzyko, aby zachorować na cukrzycę, choroby układu krwionośnego, nowotwory czy inne choroby cywilizacyjne. Dzieci, które aktywnie spędzają czas wolny, mają większą szansę na osiąganie lepszych wyników w nauce, a co za tym idzie – łatwiej im będzie w przyszłości znaleźć satysfakcjonującą pracę.

Bezsprzecznym atutem aktywności na świeżym powietrzu jest pogłębianie relacji rodzic-dziecko, wzmacnianie więzi rodzinnych. Spędzając razem czas, a nie „obok siebie”, bez zbędnej technologii, mamy wreszcie czas na rozmowy i słuchanie siebie nawzajem. Niepokojącymi są wyniki badań mówiące o tym, że jeżeli dziecko ma od 3 do 16 lat, to z 76% prawdopodobieństwem można przyjąć, że właśnie siedzi przed ekranem telewizora lub komputera. Wspólne spędzanie czasu wolnego, aktywnie i na świeżym powietrzu, buduje relacje rodzinne, sprawia, że wzrasta w nas poczucie bezpieczeństwa i przynależności do rodziny oraz identyfikacji z nią. Może być także świetnym sposobem na oswajanie różnych, nowych emocji, budowanie pewności siebie. Spędzając czas razem, dzielimy się doświadczeniami i kolekcjonujemy wspólne przeżycia.

Mam dla Was niespodziankę  ;-)  10% rabatu  na zakupy w sklepie Hoplik. Jedyne co musicie zrobić, to przy zakupach wpisać kod:  HoplikOdnova . Rabat jest ważny do 25.08 ;-)

 

W jaki sposób Wy spędzacie czas na świeżym powietrzu? W komentarzu pod tekstem podzielcie się Waszymi ulubionymi zabawami.


Dominika Stelmach, Mistrzyni świata, Wings For Life

Uskrzydlona Supermenka. Wywiad z Dominiką Stelmach

Zachodzę w głowę w jaki sposób zapowiedzieć mojego gościa. Każde z dobieranych słów wydaje się nieadekwatne, niewystarczające, nie takie… Dlatego od razu przejdę do konkretów. Tym razem zapraszam Was na rozmowę z Dominiką Stelmach mamą dwóch chłopców, pracującą na pełen etat, wybitną i wszechstronną biegaczką. Skąd taka charakterystyka? Przytoczę tylko kilka z ostatnich osiągnięć Dominiki, będących zaledwie ułamkiem jej całego dorobku. Jest aktualną Mistrzynią Polski w Maratonie (Dębno 2017), globalną zwyciężczynią i rekordzistą świata Wings For Life (68,2 km w tempie 3,57min/km), Mistrzynią Polski w Ultramaratonie Górskim, Mistrzynią Polski w Biegach Górskich na Krótkim Dystansie. Dominika jest również najszybszą Polką w biegu ulicznym na 100 kilometrów oraz drugą najszybszą w historii kobietą w biegu na Wieżę Eiffla.

Dominika Stelmach nie ustaje w biegu i realizuje kolejne marzenia. Bo, jak mówi, żyje się tylko raz.

„W życiu liczy się pasja. Uroda, figura, wiek – przemijają. A prawdziwa pasja trwa całe życie.”

Jesteście ciekawi skąd się wzięła biegowa pasja w jej życiu? Jak udaje się jej pogodzić codzienne obowiązki z treningami? W jaki sposób radzi sobie z napotykanymi przeciwnościami i co daje jej siłę do działania?

Zapraszam do lektury wywiadu z inspirującą Dominiką Stelmach

Dominika Stelmach, Mistrzyni świata, Wings For Life

Dominiko nie mogę nie zadać tego pytania, które samo ciśnie się na usta:

„Jak to się robi?” W jaki sposób udaje Ci się połączyć rolę mamy, kobiety pracującej na pełen etat z wyczynowym bieganiem, z treningami?

Uwielbiam biegać. To chyba najważniejsze, bez tego, nie byłabym w stanie wstawać wcześnie rano, często na długo przed świtem i biegać. Potrzebuję biegania, ono pomaga mi nie zwariować. A przy okazji, dobrze mi wychodzi.

Kwestia pogodzenia różnych ról to zawsze kompromisy. Nie chodzę po sklepach, rzadko pojawiam się na imprezach (choć to nie tak, że ich unikam). Godzę się z tym, że w domu nie wszystko jest idealnie (panią domu jestem raczej mocno przeciętną…)

Nawet nie wiesz, jak dobrze usłyszeć, że Ty również, jak każda z nas musisz dokonywać pewnych wyborów, podejmować kompromisy i stawiać priorytety. Jesteś żywym dowodem na to, że szczęśliwa i spełniona kobieta potrafi przenosić góry.
No właśnie a propos gór, a właściwie podróżowania.

Bierzesz udział w wielu sportowych wydarzeniach jest to związane z częstymi podróżami, czy organizujecie rodzinne wyjazdy?

Tak, zawsze wakacje, święta to czas na rodzinne wyjazdy. Teraz coraz częściej zabieram chłopaków na zawody, bo są już dostatecznie duzi. Bywa jednak, że to kompletnie nie ma sensu, wtedy pomagają babcie (i dziadkowie).

Dzięki temu chłopcy mają szansę zobaczyć mamę w „akcji”, załapać sportowego bakcyla.

Jak jest z nimi? Czy któryś z chłopców odziedziczył po mamie predyspozycje biegacza?

Zdecydowanie młodszy. Ale zobaczymy co z tego będzie?

Jednym słowem na horyzoncie pojawia się co najmniej jeden przyszły biegacz 😉.

A jaki stosunek mają pozostali bliscy do tej sportowej pasji, bo, że to pasja nie mam najmniejszej wątpliwości?

Rozumieją to i wierzą we mnie, choć oczywiście bywają trudne momenty. Gdybym była zawodowym biegaczem byłoby inaczej, ale ja mam również zobowiązania wynikające z pracy, która również wiąże się w wyjazdami.

Przyznam, że to niesamowite, iż udaje Ci się połączyć te wszystkie role i dodatkowo w niektórych z nich osiągać wybitne wyniki – „chapeau bas”.

Dominika Stelmach, Mistrzyni świata, Wings For Life

W chwili obecnej bieganie stanowi bardzo ważny element Twojego życia, jest to niemal Twój znak rozpoznawczy. Kiedy zaczęła się ta sportowa przygoda? Dlaczego właśnie bieganie?

Jako dziewczynka trenowałam łyżwiarstwo figurowe. Potem próbowałam różnych sportów, aż w końcu na studiach odkryłam bieganie. Dlaczego? Bo daje mi samotność. Bo jest proste. Bo w trakcie biegu można skupić się na sobie, przemyśleć wiele spraw.

Każda z nas szuka dla siebie przestrzeni, w której mogłaby pobyć sama ze sobą, odpocząć, pozbierać myśli – sport okazuje się idealnym do tego „miejscem”. Ty dodatkowo łączysz przyjemne z pożytecznym.

O osiąganych przez Ciebie wynikach marzy niejeden sportowiec. Jednak one nie przychodzą same, musisz na nie zapracować. Ile czasu poświęcasz na treningi? Czy jest jakiś limit kilometrów, które przebiegasz tygodniowo, miesięcznie?

Najwięcej zdarzyło mi się przebiec 160 km w tygodniu. Zazwyczaj biegam 100-140km plus ćwiczenia i spinning. To kilkanaście godzin w tygodniu.

Gdy próbuję sobie wyobrazić ten wynik to kręci mi się w głowie 😉

Myślę, że nie ma osoby, która nie byłaby pod ogromnym wrażeniem Twoich osiągnięć. Przecież nie da się przejść obojętnie obok zdobytego przez Ciebie tytułu Mistrzyni świata w chilijskim, charytatywnym biegu Wings For Life, z najlepszym kobiecym rezultatem w historii tego wydarzenia.

Dominika Stelmach, Mistrzyni świata, Wings For Life

Jakie to uczucie? Co czuje mistrzyni świata w chwili zwycięstwa?

W chwili zwycięstwa po prostu się cieszyłam. Nie czułam się jakoś wyjątkowo, zresztą dzisiaj też nie czuję się z powodu tego zwycięstwa lepszą/fajniejszą niż byłam. Dalej będę robić swoje, postaram się biegać jeszcze lepiej.

Gdy zerkam na Twoje wyniki to mam wrażenie, że nie da się pobiec lepiej, to jakiś fenomen. Przebiegnięcie 68 kilometrów to dla mnie niewyobrażalny wynik, szczerze mówiąc to nie mam pewności czy byłabym w stanie przejechać ten dystans na rowerze :-D . Tak, jak wspomniałaś jest to okupione wieloma godzinami treningów, setkami przebiegniętych kilometrów – podstawą jest odpowiednia kondycja fizyczna.

A co z umysłem? W jaki sposób pracujesz nad swoją motywacją?

Działam zadaniowo. Wyznaczam sobie cele długo i krótkoterminowe. Porażki mnie motywują. A mocną psychikę buduję w trakcie biegu, a także na co dzień.

To o czym wspominasz świadczy o tym, że posiadasz ogromną siłę i mam tu na myśli nie tylko ciało, ale przede wszystkim mentalność.

Co czyni Cię silniejszą? Skąd ją czerpiesz?

Wierzę w to, że mogę. Nie mam wielkiego poczucia własnej wartości, ale wielką wiarę we własne możliwości. Dużo siły dało mi macierzyństwo, ale także dość burzliwa młodość.

Dobrzej jest usłyszeć, że macierzyństwo wzbogaca, daje siłę. Jesteś kolejną osobą, która wspomina o tym wnosząc kolejną wartość w pełnienie tej wymagającej roli. Bywają przecież momenty, szczególnie na początku matczynej drogi, że czujemy się słabe, kruche i wyczerpane. Tymczasem dzięki Tobie, wiemy, że to doświadczenie nas umacnia.

Dużo siły dało mi macierzyństwo, ale także dość burzliwa młodość.

Dominika Stelmach, Mistrzyni świata, Wings For Life

Skoro jest siła i motywacja to co z przeciwnościami losu? Przeszkody, trudności, niepowodzenia – w jaki sposób z nimi sobie radzisz?

Idę i patrzę do przodu. Nie rozpamiętuję. Staram się szybko godzić z rzeczywistością, myśleć racjonalnie. Akceptuję porażki i przyznaję się do nich. Oczywiście bywają sytuacje, gdy jest ciężko...

Posiadanie mentora, przewodnika to jeden z elementów wpierających, motywujących do rozwoju, wskazujących kierunek.

Kto jest dla Ciebie autorytetem, wzorem godnym naśladowania?

To trudne pytanie, a raczej odpowiedź będzie trudna. Nie ma jednej osoby, postaci, która byłaby dla mnie inspiracją. Lubię silne, niezależne kobiety. Ale podziwiam też osoby, które w imię pasji uciekły od kieratu. Może kiedyś też ucieknę w góry, w świat (jak dzieciaki będą samodzielne).

Jesteś w takim miejscu i tak wiele dotychczas osiągnęłaś, że nie mogę, nie zapytać o...

Sukces. Co jest dla Ciebie największym sukcesem?

Rola mamy.

Zgadzam się z Tobą w 100%. Choć mając na uwadze Twoje światowej rangi osiągnięcia można było spodziewać się innej odpowiedzi. Bardzo miłe i wartościowe to co powiedziałaś.

Gdy słyszysz „szczęście” to myślisz?

O tym, że ja to mam szczęście! I że dzięki bieganiu mam tyle sposobności, żeby za to szczęście dziękować!

Co jest dla Ciebie największą wartością?

Pracowitość i uczciwość.

Masz już na swoim koncie Mistrzostwo świata i co dalej? Jakie są Twoje kolejne plany sportowe i nie tylko?

Marzą mi się Igrzyska Olimpijskie, ale wiem jak trudne to zadanie. Poza tym medal MŚ na 100 km, ciekawe starty i podróże. Zdecydowanie kocham odkrywać świat.

Dominika Stelmach, Mistrzyni świata, Wings For Life

Serdecznie dziękuję za możliwość rozmowy i jednocześnie trzymam kciuki za realizację kolejnych planów i bicie życiowych rekordów.

 

 


jak bezpiecznie korzystać z trampoliny, trampolina

Trampolinowe szaleństwo – jak bezpiecznie korzystać z trampoliny?

Wraz z poprawą pogody w przydomowych ogródkach coraz częściej możemy zaobserwować trampolinowe szaleństwo. Skakanie na trampolinie daje dzieciom mnóstwo radości. Dodatkowym atutem jest fakt, że jest to aktywny sposób na spędzanie wolnego czasu na świeżym powietrzu, w towarzystwie bliskich osób, zamiast siedzenia w domu, przed telewizorem. Nieco mniej entuzjastyczni są niektórzy rodzice, którzy obawiają się o urazy i złamania, jakim dziecko może ulec skacząc na trampolinie. Przyjrzyjmy się zatem jak jest naprawdę, czy skakanie na trampolinie jest bardziej urazowe niż inne sporty? Co zrobić, aby zabezpieczyć dziecko przed wypadkiem? Jakie korzyści przynosi ta forma rekreacji?

Trampolinowe korzyści

Jest kilka zdrowotnych korzyści, o których zweryfikowanie pokusili się naukowcy z NASA. Prowadzili oni badania nad wpływem skakania na trampolinie na ludzkie ciało oto do jakich wniosków doszli:

  • Odbijanie się w górę i w dół, związane z ciągłym pokonywaniem siły grawitacji, stymuluje krwiobieg i cyrkulację limfy.
  • Podskoki na trampolinie mogą być regularnym treningiem spalającym więcej kalorii niż bieganie (ponad 700 kalorii podczas godziny skakania).
  • Podskoki zwiększają wydolność oddechową, usprawniają pracę serca.
  • Przyspieszają metabolizm.
  • Poprawiają koordynację ruchową, percepcję głęboką i równowagę.
  • Wzmacniają mięśnie oraz ścięgna…

Wszystko to jest prawdą, o ile podczas korzystania z trampolinowego dobrodziejstwa przestrzegane są określane zasady, które pozwolą zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia urazów i kontuzji.

Trampolinowe zagrożenia

Nie chcę snuć katastroficznych wizji, gdyż, wychodzę z założenia, że we wszystkim należy zachować umiar i zdrowy rozsądek. Zgadzam się z opinią, że skoki na trampolinie nie są bardziej niebezpieczne od jazdy na rowerze, rolkach czy desce. Ordynator oddziału chirurgii dziecięcej Szpitala Wojewódzkiego w Zielonej Górze dr Jan Nowak mówi, że jeśli po kilku dniach niepogody zaświeci słońce, na oddział przywożonych jest dwa razy więcej dzieci z wszystkimi możliwymi urazami.

 „Ostatnio leczyliśmy kilku pacjentów z pęknięciem trzustki spowodowanym uderzeniem w kierownicę roweru. To bardzo poważny uraz zagrażający życiu dziecka” - mówi dr Nowak.

Chirurdzy dziecięcy uważają, że części tych wypadków trudno jest zapobiec, jednak w wielu przypadkach przyczyną jest brak nadzoru rodziców, z którym tak często mamy do czynienia w przypadku zabawy na trampolinie.

jak bezpiecznie korzystać z trampoliny, trampolina
Należy unikać tego typu akrobacji.

To fakt, że podczas skakania na trampolinie może dojść do różnorodnych urazów: naciągnięć mięśni, zwichnięć, złamań kończyn, urazów głowy i zranień. Dzieci są na to szczególnie narażone ze względu na niedostatecznie rozwinięty układ mięśniowo-kostny: łatwo jest doprowadzić do złamań, a proces zrastania się kości u dzieci jest znacznie bardziej skomplikowany niż u dorosłych.  Zdarzają się również poważniejsze urazy.

Nie dajmy się jednak zwariować i spróbujmy odpowiedzieć sobie na pytanie: czy w dzieciństwie wchodząc na trzepak, czy jeżdżąc na rowerze bez kasku zastanawialiśmy się nad tym jakie zagrożenia na nas czyhają za rogiem? Jestem pewna, że większość z Was odpowiedziała "nie". No właśnie, beztrosko czerpaliśmy przyjemność z zabawy, dziś natomiast dzięki temu, mamy niesamowite wspomnienia z dzieciństwa, do których często wracamy.

Jeżeli korzystanie z trampoliny będzie odbywało się w rozsądnych dawkach i przy zastosowaniu odpowiednich zabezpieczeń, szybko okaże się, że jest to sprzęt przynoszący wiele dobrego dla rozwoju dzieci. Lekarze i fizjoterapeuci są zgodni:

regularne skakanie na trampolinie może przyczyniać się do szybkiego skorygowania wad postawy, a także zapobiega rozwojowi płaskostopia czy koślawości kolan."

Trampolina jest również doskonałym miejscem dla hiperaktywnych dzieci, gdyż daje możliwość rozładowywania energii.

Oczywiście mając świadomość ewentualnych niebezpieczeństw możemy zastosować pewne zasady i zabezpieczenia by im zapobiec bądź je zminimalizować.

Oto co powinniśmy zrobić i o czym każdy rodzić kupujący trampolinę powinien wiedzieć.

Jak bezpiecznie korzystać trampoliny

  1. Dobry i sprawdzony sprzęt

Wybór wśród trampolin jest naprawdę duży, a ich ceny zróżnicowane. Pamiętajmy jednak, że wysoka cena nie musi odzwierciedlać jakości.

Kupując trampolinę zwróć uwagę na następujące elementy:

  • grubość i wykonanie ramy zewnętrznej,
  • jakość tworzywa z jakiego wykonana jest mata,
  • liczbę i grubość nóg,
  • grubość osłony na ramę i sprężyny,
  • obecność wysokiej siatki ochronnej (zewnętrznej bądź wewnętrznej).

Dodatkowo warto również zainwestować w takie elementy jak:

  • drabinka umożliwiająca wchodzenie lub schodzenie z trampoliny,
  • osłona spodu trampoliny (zabezpieczająca przed wejściem dziecka bądź zwierzęcia pod trampolinę podczas jej użytkowania).

Bardzo istotnym jest byśmy zawsze pamiętali o sprawdzeniu stanu technicznego trampoliny przed jej użyciem.

  1. Zasady bezpieczeństwa

Nie bagatelizujmy korzystania z trampoliny, zanim dziecko zacznie skakać przestawmy mu zasady bezpiecznej zabawy. Kupienie dziecku trampoliny nie jest równoznaczne z czasem wolnym dla rodzica, podczas którego w spokoju popija sobie kawkę, a maluch beztrosko sobie hyca na trampolinie. Podstawowa zasada to nie zostawianie dzieci samych, skoki powinny być nadzorowane przez osobę dorosłą, gdyż pomysłowość dziecięca nie zna granic.

jak bezpiecznie korzystać z trampoliny, trampolina
Wiele urazów jest spowodowanych brakiem siatki zabezpieczającej.

Pamiętajmy również o tym, że:

  • Najbezpieczniej jest, gdy na trampolinie bawi się jedno dziecko. Zminimalizujemy wtedy ryzyko wpadnięcia na siebie kilku skaczących i niekontrolujących tego dzieci. Szczególnie dzieci do lat 6 powinny skakać na trampolinie pojedynczo, gdyż nie mają one do końca rozwiniętego zmysłu równowagi i trudniej im kontrolować skoki.
  • Przed wejściem na trampolinę należy zdjąć buty i śliskie skarpety.
  • Nie powinno się jeść i pić na trampolinie, dotyczy to również gumy do żucia.
  • Dziecko powinno skakać jak najbliżej centralnej części maty.
  • Zabronione jest wykonywanie wszelkich akrobacji jak skoki na główkę, salta, specjalne upadki na plecy.
  • Nie należy zeskakiwać z innych przedmiotów na trampolinę bądź z trampoliny na inne przedmioty (a nawet bezpośrednio na ziemię – w przypadku trampolin bez siatki).
  • Dzieci nie powinny rzucać się bezpośrednio na siatkę zabezpieczającą.
  • Na trampolinie lub pod nią nie powinny znajdować się żadne zbędne przedmioty.
  • Należy zdjąć wszelkie ozdoby typu biżuteria, które podczas zabawy mogą kogoś zranić.
  • Ważną umiejętnością jest bezpieczne kończenie skoków przez lądowanie na lekko ugiętych nogach, co pozwoli na większe kontrolowanie swojego ciała.
  • Po zakończonej zabawnie nie należy zeskakiwać z trampoliny, lecz schodzić tyłem najlepiej po drabince.

Trampolina powinna stać stabilnie na podłożu, nie stawiajmy jej jednak na betonie. Zdecydowanie lepiej sprawdzi się trawa lub piasek (o ile trampolina będzie mogła na nim równo stać).

Kto powinien unikać tej formy rekreacji?

Skoków na trampolinie powinny unikać osoby posiadające problemy z kręgosłupem – ogólnie rzecz ujmując z układem kostnym oraz z zaburzeniami równowagi i koordynacji. Dotyczy to również dzieci dotkniętych zaburzeniami hormonalnymi i gospodarki mineralnej (wapń, fosfor), mającymi wpływ na strukturę kości i stawów. Wszystkie te schorzenia predysponują do wystąpienia urazów, dlatego też korzystanie z trampolin nie jest wskazane. Do trampolinowego szaleństwa również ostrożnie powinny podchodzić te z pań, które stosunkowo niedawno urodziły dziecko. Chodzi tutaj głównie o mięśnie dna miednicy, które podczas skakania, muszą znosić ogromne obciążenie, w momencie, gdy jeszcze nie doszły do siebie po ciąży oraz porodzie. Takie ćwiczenia mogą prowadzić do  niewydolności dna miednicy i nietrzymania moczu.

W przypadku trampolin sytuacja nie wygląda inaczej niż podczas jazdy na rowerze, czy na rolkach. Podstawą jest odpowiednio zorganizowana zabawa pod bacznym okiem rodzica z zastosowaniem wysokiej jakości urządzeń. Nieocenioną jest ilość radości i korzyści dla zdrowia, które przynosi wspólnie i aktywnie spędzony czas.

Dopełnijmy zatem wszelkich starań by mogło tak właśnie być. Dokonujmy wyboru sprzętu najwyższej jakości, posiadającego odpowiednie atesty. Trampolinę taką, jak nasza znajdziecie w sklepie dmuchane.pl
Dodatkowo powołując się na kod „odnowa” otrzymacie 5% zniżki na asortyment sklepu.

Stosujmy zasady bezpieczeństwa i nie pozostawiajmy dzieci bez odpowiedniej opieki.


fit mama

Nie, nie jesteś zbyt zajęta, aby ćwiczyć. 14 sposobów na bycie fit mamą

Wyglądam przez okno i z utęsknieniem wypatruję wiosny. Śnieg stopniał więc rosną szanse na bardziej korzystne warunki pogodowe. Wiosna to bardzo dobry czas na wprowadzenie zmian, wszystko budzi się do życia, my również chcemy pożegnać zimową stagnację i aktywnie wkroczyć w bardziej pozytywną porę roku. No właśnie chcemy, ale czy to robimy?

Po publikacji wpisu o uzależnieniu od sportu otrzymałam od Was wiele wiadomości z prośbą o tekst dotyczą sposobów na zorganizowanie i zmotywowanie siebie do systematycznych ćwiczeń.

Wypracowanie nawyku aktywności fizycznej jest trudne dla każdego niezależnie od płci czy roli społecznej.

Nie da się jednak ukryć, że dla MAM jest to szczególne wyzwanie, któremu można nadać miano „mission impossible”.

Mission impossible?

No bo realnie rzecz ujmując w jaki sposób znaleźć czas na ćwiczenia, kiedy luksusem jest samotna wyprawa do łazienki? Skąd wziąć siły na dodatkową aktywność fizyczną, kiedy za nami nieprzespana nocka, dzień pełen obowiązków zawodowych i domowych?

Szczerze mówiąc zanim zostałam mamą byłam święcie przekonana, że jestem super zorganizowaną i wielozadaniową kobietą. Manewrowałam między zadaniami związanymi z prowadzeniem firmy, realizacją szkoleń, rozwojem osobistym i domem. Później na świat przyszedł mój ukochany, niesamowity synek, który w krótkim czasie pokazał mi, że moje przekonanie o posiadanej umiejętności zarządzania swoim czasem jest żartem ;-).

Między opieką nad dziećmi, wywiązywaniem się z obowiązków zawodowych, wykonywaniem oczywistych prac domowych, prowadzeniem terminarza konsultacji lekarskich i szczepień, zajęć przedszkolnych, szkolnych oraz wszystkich innych kwestii pozostaje bardzo niewiele czasu i ochoty by się jeszcze konkretnie spocić… Powiedziałabym, że dla niektórych z nas właśnie to pocenie jest kwestią odstraszającą, czyż nie? ;-)

W czasach, kiedy modne i społecznie pożądane jest bycie fit, ciężko jest oprzeć się presji otoczenia. No właśnie presji… podstawową kwestią jest zmiana naszego nastawienia. Musimy przeprogramować myślenie o sporcie i odnaleźć wewnętrzną motywację by wprowadzić jego elementy do swojej codzienności. Aktywność fizyczna musi nam sprawiać przyjemność, a żeby tak się stało musimy ją podejmować dla siebie, a nie dla naszych znajomych.

Zatem zerknijcie w poniższe propozycje.

14 sposobów, które ułatwią Ci bycie aktywną mamą

  1. Na dobry początek dnia

Dobry sposobem na lenia ćwiczeniowego jest rozprawienie się z nim na samym początku dnia. Założenie, że poćwiczymy po południu, po pracy czy wieczorem gdy dzieci zasną jest bardzo ryzykowne i realnie dojdzie do skutku u osób naprawdę zdeterminowanych. Prawda jest taka, że po całym dniu wykonywania tak wielu zadań i obowiązków (kojarzycie ten stan po wyjściu z pokoju po przeczytaniu 3 książeczek na dobranoc…normalnie odpalam silnik i pędzę na siłkę), najzwyczajniej w świecie opadamy z sił i jedyne na co mamy ochotę to po prostu odpocząć w pozycji horyzontalnej. Dlatego dobrą praktyką jest wykonanie porannych ćwiczeń. Oczywistym jest, że jeżeli mamy w domu ząbkującego maluszka, który przez większą część nocy nie spał, nie potrzebujemy dodatkowo porannej przebieżki. Bądźmy realistkami, dostosowujmy swoją aktywność do możliwości i sił – nie dajmy się zwariować. Nocne balety z małym ukochanym są wystarczająco wyczerpujące (o tym, jak postępować gdy dziecko nie chce spać przeczytacie tutaj i tutaj).

  1. Zarezerwowane - zrealizowane

Kolejną przydatną zasadą jest zarezerwowanie / wyznaczenie konkretnego czasu dla siebie i zapisanie go w planerze, kalendarzu czy domowym grafiku. Istnieje większe prawdopodobieństwo realizacji zadania, jeśli jest ono zaplanowane i zapisane. Jeżeli z określonym wyprzedzeniem planujecie domowy harmonogram na dany tydzień – zawrzyjcie w nim również swoje ćwiczenia. Dzięki temu również partner widzi czarno na białym, że w tym konkretnym momencie to on przejmuje stery na Waszym domowym okręcie. Ważnym jest, by zaplanowany dla siebie czas traktować tak samo poważnie, jak spotkanie biznesowe, które jest i nie podlega negocjacjom.

fit mama

3. Miej plan co będziesz robić

Gdy już etap zamieszczenia terminów ćwiczeń w kalendarzu mamy za sobą, nie możemy przeoczyć planowania tego, co faktycznie będziemy robić podczas naszego mini treningu. Zastanawianie się nad tym jak będą przebiegały nasze ćwiczenia, to kolejny motywacyjny element. Wyobrażanie sobie siebie podczas aktywności zdecydowanie umacnia nas w postanowieniu realizacji założonego planu. Dodatkowo wcześniejsze przygotowanie (choćby obejrzenie filmiku na YT) zwiększa efektywność wykonywanych przez nas ćwiczeń. Zwyczajnie jesteśmy lepiej do nich przygotowane, co za tym idzie lepiej wykorzystujemy nasz czas.

4. Nie martw się o swój strój

Obcisła podkoszulka czy luźny T-shirt? Spodnie dresowe czy legginsy? Nie marnuj już i tak małej ilości swojego, cennego czasu na odzieżowe debaty. Oczywiście nie oznacza to, że masz biegać ubrana jak „uciekinierka, po stoczonej bitwie z obcymi”, wręcz przeciwnie bardzo ważnym i motywującym elementem jest ładny, kobiecy strój. Przygotuj zatem ubranie wieczorem przed snem, tak żeby po przebudzeniu czekał na Ciebie i zachęcająco machał nogawką. Im mniej elementów rozpraszających przed wyjściem na „trening” tym większe prawdopodobieństwo, że dojdzie on do skutku ;-).

5. Włącz w aktywność swoje dzieci

Będąc rodzicem naprawdę trudno jest znaleźć czas dedykowany tylko dla siebie. Jednak, czy ćwiczyć możemy tylko w odosobnieniu? Wiem, wiem, co myślicie, że tu chodzi o nabranie oddechu, dystansu do domowego życia, o tę chwile tylko dla siebie. No pewnie, bycie sama ze sobą jest ważne i bez wątpienia potrzebne. Jednak doskonale wiemy, jak jest w rzeczywistości, nie pozwólmy by brak możliwości wyjścia bez dziecięcej obstawy stał się wymówką do nic nierobienia. To co na pewno musimy porzucić to myślenie „albo – albo”. Dzieci uwielbiają aktywność, zawsze możemy wykorzystać wspólny czas do zabaw ruchowych. Z perspektywy rozwoju dzieci bardzo istotne są właściwe wzorce, najwięcej i najszybciej uczą się przez modelowanie – obserwując swoich najbliższych. Zatem niech widzą aktywną mamę, która czerpie przyjemność z wspólnych zabaw ruchowych.

6. Plac zabaw to świetna siłownia

Czy ktokolwiek powiedział, że sportem uprawianym na świeżym powietrzu jest tylko bieganie, jazda na rowerze czy rolkach? Doskonałym miejscem do wykonania ćwiczeń jest plac zabaw. W czasie, gdy dzieci świetnie się bawią, możemy poćwiczyć triceps robiąc przysiady tyłem do ławki, kilka pompek, podskoków czy wypadów do przodu. Małe rzeczy, a dużo znaczą. Bycie aktywną to nie tylko wyciskanie siódmych potów na siłowni, czy przebiegnięcie wielokilometrowych odcinków, to również korzystanie z różnych możliwości do wykonania nawet drobnych ćwiczeń.

7. Biegaj z dzidzią

Powtórzę to o czym pisałam już wcześniej, nieosiągalnym jest wczesne, poranne ćwiczenie, jeśli masz za sobą nocne igraszki z dzieckiem. Najgorszym co możemy zrobić w takiej sytuacji jest obwinianie siebie lub maluszka o to, że zaburzył nasz plan. Dlatego możemy pokombinować, by w rutynowe, codzienne obowiązki wpleść swoje przyjemności (bo po pewnym czasie, tak będziemy myśleć o ćwiczeniu). Alternatywą dla tradycyjnego biegu jest jogging razem z dzieckiem. Mając malca w wózku bez problemu możemy przyspieszyć nieco tempa. By iść szybciej niż podczas standardowego spaceru. Oczywiście najlepiej, kiedy mamy do dyspozycji specjalny wózek biegowy. Jeżeli nie lubicie biegać, wystarczy szybszy marsz czy jazda na rolkach.

fit mama

8. Bądź jak Ninja

W byciu aktywną nie chodzi o to by robić coś z przymusu czy z konieczności. Wręcz przeciwnie powinno być to zajęcie, z którego czerpiemy siłę do dalszego działania i satysfakcję, które stanowi odskocznie i jest źródłem przyjemność. Dlatego nie należy katować się ciężkimi ćwiczeniami i stresować brakiem czasu na systematyczne treningi.

To czego powinniśmy się nauczyć to korzystać z okazji, które dają możliwość realizacji drobnych aktywności. Może to oznaczać, że czasami będą to np. 10-15 minutowe treningi, podczas posiłków dzieci, innym razem, gdy oglądają ulubiony program telewizyjny. Wykorzystuj okazje i dostępne w domu elementy, jak np. krzesło i poćwicz przy nim.

9. Pieszo po codzienność

Jeżeli brakuje nam czasu i powiedzmy sobie szczerze ochoty na dodatkowe treningi, możemy wprowadzić do swojej codzienności inny rodzaj aktywności. Przy sprzyjającej pogodzie przejdźmy szybkim marszem do przedszkola po dzieci, zawsze to większa korzyść dla kondycji i zdrowia niż jazda samochodem. Nie mam oczywiście na myśli heroicznej wyprawy z torbami pełnymi zakupów, tylko zwyczajną mini przebieżkę stanowiącą Twoją dzienną dawkę aktywności.

10. Kontrola harmonogramu

Osoby regularnie ćwiczące nie „znajdują” czasu na trening, one ten czas „biorą” z pełną premedytacją. Każdy z nas posiada niewykorzystane luki czasowe w ciągu dnia, mam na myśli 30 minutową rundkę na przeczytanie aktualności na Facebooku czy obejrzenie zdjęć na Instagramie. Te 10 minutowe momenty, gdy nawykowo sprawdzamy lub porządkujemy pocztę, stanowią czas, po który możemy sięgnąć. To co na pewno będzie sprzyjało naszej aktywności i jest zagospodarowaniem owego czasu, to zweryfikowanie działań podejmowanych w czasie dnia i poukładanie ich tak, by wykorzystać jak najefektywniej swój dzień. Jeśli to możliwe pozbieraj wszystkie pochłaniacze czasu w jeden przedział i sprawdź, czy jesteś w stanie go wykorzystać właśnie na swoją aktywność. Oczywiście usłyszę, że FB lubicie przeglądać, to forma relaksu, a porządkowanie poczty to bardzo potrzebna czynność. Jest tak, jak mówicie i tu nie chodzi o to by zrezygnować z tych czynności, naszym zadaniem jest przeniesienie ich w inną część dnia np. na wieczór, kiedy już nie mamy sił na uprawianie zajęć sportowych.

11. Zabawa w klubiku dla dziecka – zabawa na siłowni dla Ciebie

Wiele z naszych dzieci uczęszcza na zajęcia dodatkowe – z piłki nożnej, baletu, gry na flecie… (więcej na temat obowiązków dodatkowych dzieci przeczytasz tu) Coraz częściej mam wrażenie, że dzieci są bardziej zajęte niż rodzice. Kolejną propozycją jest wykorzystanie czasu, który spędzamy w poczekalni czekając aż nasze pociechy skończą wspomniane zajęcia. W tym samym czasie możesz zarezerwować wejście na siłownię lub wykonać jakąkolwiek aktywność sportową. Podobnie jest z drzemkami maluszków, w czasie ich snu możemy zrobić coś dla siebie. Tak dla siebie, nie dla domu czy sąsiadki, tylko dla siebie, bo w takich kategoriach powinnyśmy traktować podejmowaną aktywność fizyczną.

Jestem psychologiem i już słyszę wasze myśli ;-):

"Tak dziecko śpi, to ja beztrosko będę ćwiczyć na orbitreku albo jeszcze innym cudzie techniki zamiast ogarnąć dom, wyprasować stertę rzeczy, czy ugotować obiad, który sam się przecież nie zrobi.

Pamiętacie co pisałam w punkcie 8 o tym, że mamy być jak Ninja, no właśnie to jest ten moment. Kto powiedział, że podczas prasowania nie możesz wykonać naprzemiennego wypadu w przód, bądź przysiadów czy podskoków. Wykonywanie obowiązków domowych to znakomita okazja do poruszania się. Pamiętajcie zawsze możecie wybrać, pełnowartościowy trening, jednak gdy w rodzicielskich realiach zwyczajnie bark na niego czasu, taka alternatywa jest całkiem dobrym rozwiązaniem.

12. Nie czuj się winną

Spójrzmy prawdzie w oczy, możemy sobie skrupulatnie zaplanować cały dzień, ale życie ma w nosie nasze plany i pisze własny scenariusz, który najczęściej odbiega od tego, w którym chciałybyśmy zagrać. Dlatego najważniejsze jest zdrowe podejście do ćwiczeń. Niejednokrotnie trafi się dzień, a nawet tydzień, gdzie nie będziemy w stanie kiwnąć nawet palcem. A wspomniana sterta prania będzie sobie sukcesywnie rosła w oczekiwaniu na „Prasowaczkę”, która w końcu podejmie się tego wyzwania, już bez przysiadów, podskoków i tańca wokół deski. To o czym musimy pamiętać, to, to, że niezrealizowanie postanowienia, nie powinno być powodem do stresu, poczucia winy czy złości. Nie powinnyśmy również porównywać siebie z innymi mamami. Mimo, iż niemal bez słów rozumiemy swoje codzienne zmagania, to koniec końców każda z nas ma inną sytuację, inne możliwości i predyspozycje. Dlatego działaj we własnym tempie, zgodnie ze swoimi potrzebami.  

13. Zorganizuj wsparcie

Manewrowanie między obowiązkami rodzinnymi, zawodowymi mogą być i są przytłaczające, w takich chwilach nieocenionym jest poczucie, że nie jesteśmy same. Grupa rodziców o podobnych priorytetach, pomysłach i wartościach to świetny rodzaj wsparcia. Może ono funkcjonować na różnych płaszczyznach od codziennych zmagań, po sportową motywację. Jest to o tyle ważne, że rodzic rodzica jest w sanie zrozumieć i wskazać realną alternatywę działania, albo rozwiązania problemu – bo sam znajduje się na co dzień w podobnych sytuacjach. Nie możemy wymagać od bezdzietnej przyjaciółki, by zrozumiała, iż nie wstaniemy na poranny skalpel Ewy po nieprzespanej nocy. Niezależnie od tego jak kochaną i oddaną jest osobą, dopóki nie doświadczy rodzicielskich wyzwań nie przyjmie naszej perspektywy.

14. Spraw by było warto

Należy zdać sobie sprawę, że nie ma nic złego i dziwnego w tym, że prosimy o pomoc."

Po ciężkim dniu, zawsze priorytetem jest spędzanie jak największej ilości czasu z rodziną. Przecież praca w pełnym wymiarze czasu, podróże, prowadzenie bloga, ogarnianie obowiązków domowych to wszystko oznacza mniej czasu spędzonego z naszymi dziećmi. W takiej sytuacji większość z nas powie, że jeśli ma wybierać pomiędzy: uruchomieniem bieżni, a czasem spędzonym z dziećmi, zdecydowanie wybierze rodzinę. Nasi najbliżsi, rodzina, dzieci to są najważniejsze wartości, które nie mają żadnej konkurencji. Dlatego nie ma sensu stawianie na szali dwóch niedających się porównać aspektów: miłość do bliskich vs aktywność fizyczna. To nie jest kwestia wyboru między jednym a drugim, to kwestia pogodzenia tych elementów i stworzenia z nich zdrowej całości.  

Pamiętajmy, że uprawianie sportu, to wbrew pozorom inwestycja w siebie, w rodzinę, w Waszą przyszłość. W przyszłość, która będzie wyglądała znacznie ciekawiej zarówno dla nas, jak i naszych najbliższych, gdy będziemy cieszyć się zdrowiem i kondycją. Nie myślmy o sobie i o swoim zdrowiu, jak o czymś nieistotnym, o czymś będącym drugorzędnym priorytetem. Nie bez przyczyny podczas awarii samolotu w pierwszej kolejności matka zakłada sobie maskę, by mogła uratować swoje dziecko. Tę instrukcję analogicznie przenieśmy na nasze codzienne życie, dajmy sobie szansę, zadbajmy o siebie, byśmy mogły w pełni sił zadbać o swoich najbliższych. Szczęśliwa i zdrowa mama to szczęśliwa rodzina.  

fit mama

Mam zatem dla Was wyzwanie, mimo braku chęci i czasu, spróbujcie zastosować poniższe wskazówki, niekoniecznie wszystkie, może kilka z nich.

Po miesiącu dajcie mi znać o efektach podjętej próby. Dacie radę?

Jestem ciekawa jakich sposobów używacie, aby znaleźć czas na aktywność fizyczną.

Podzielcie się ze mną swoimi przemyśleniami w komentarzu poniżej postu.

Informacje od Was są dla mnie ważne, gdyż pomagają mi się rozwijać i działają motywująco.

Jeśli podoba Ci się ten post i uważasz, że może być przydatny, to udostępnij go swoim znajomym na Facebook'u.

Dziękuję za odwiedziny i zapraszam ponownie  ;-) .

 


uzależnienie od sportu

Od pasji do obsesji. Kiedy fascynacja sportem zmienia się w uzależnienie

Nie zamierzam polemizować z bezsprzecznym faktem, że ćwiczenia są potrzebne, powiedziałabym nawet niezbędne w naszym „kanapowym” życiu.

Mają pozytywny wpływ zarówno na nasze ciało, jak i duszę. Poprawiają nasz nastrój, kondycję, wpływają na poczucie własnej wartości i pewność siebie.  Są integralną częścią zdrowego stylu życia. Jednak dla niektórych, bardziej predysponowanych osób fascynacja sportem prowadzi do niebezpiecznej obsesji, która z kolei zakłóca i niszczy relacje z bliskimi oraz prowadzi do wielu innych konsekwencji.

Nawet nektar spijany w nadmiarze staje się trucizną

Moda na bycie FIT dotarła również do nas, to nie tylko sposób jedzenia, czy aktywność fizyczna, to sposób na życie. Cieszy mnie to, że nasza, społeczna mentalność się zmienia, jesteśmy bardziej świadomi, przywiązujemy większą uwagę to tego w jaki sposób żyjemy, jaka jest jego jakość. Wszystko jest dobrze, dopóki zachowujemy umiar, bo gdy przekraczamy pewną granicę wtedy paradoksalnie nawet to co zdrowe może stać się dla nas zagrożeniem.

Badania wykazały, że zaledwie dziesięć minut aktywności fizycznej zmniejsza niepokój, obniża poziom gniewu i głębokość depresji. Pomaga w leczeniu przewlekłych chorób, takich jak zapalenie stawów, choroby serca, cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi lub trudności z chodzeniem i koordynacją ruchową. Potwierdzono również hipotezę dotyczącą długowieczności – tak sport przedłuża nasze życie.

uzależnienie od sportu

Jednak co za dużo, to niezdrowo – i ćwiczenia są znakomitym tego przykładem. Skoro wystarczy nam 10 minut, no nawet godzina aktywności, to po jaki gwint katować się kilkugodzinnymi treningami? No chyba, że jest się zawodowym sportowcem, wtedy intensywny wysiłek, często nawet ponad siły jest uzasadniony. W tym przypadku nie znajdzie potwierdzenia przysłowie „od przybytku głowa nie boli”, otóż boli, boli i to nie tylko głowa, ale całe ciało i dusza. Ujmując sprawę nieco przewrotnie

w nadmiarze nawet to co zdrowe może być niezdrowe.”

Czym jest uzależnienie od ćwiczeń?

To nic innego, jak obsesja dotycząca mniemania o sprawności fizycznej oraz częstotliwości wykonywania ćwiczeń. Bardzo często jest wynikiem zaburzeń obrazu własnego ciała i zaburzeń odżywiania (w 50% przypadków). W chwili obecnej obsesyjna dbałość o kondycje i spalanie kalorii dotyczy od 03% do 05% naszej populacji (to naprawdę dużo). Osoby uzależnione od uprawiania sportu wykazują podobne zachowania do osób cierpiących na uzależnienia innego typu.

Zdrowo ćwiczący dostosowują możliwość ćwiczenia do swojego życia, podczas gdy uzależnieni organizują swoje życie by móc jak najwięcej ćwiczyć.”

Co jest przyczyną uzależnienia od ćwiczeń?

Uzależnienie od ćwiczeń, podobnie jak pozostałe uzależnienia, wynika z obniżonego poczucia własnej wartości, z obsesyjnego poczucia konieczności osiągnięcia czegoś ważnego, namacalnego, zauważalnego przez otoczenie, z potrzeby realizacji jakiegoś celu. Mimo podobieństwa do innych uzależnień to, to dotyczące aktywności fizycznej jest jednak pod pewnym względem wyjątkowe…

Dlaczego? Z powodu jednej zasadniczej równicy. W momencie, gdy uzależnienie od substancji (narkotyków, leków…) jest postrzegane jako niezgodne z prawem, naganne i nadal stanowi temat tabu, to uzależnienie od ćwiczeń jest realnie napędzane przez chęć spełnienia oczekiwań społeczeństwa. Oczekiwań dotyczących nienagannego wyglądu i ponadprzeciętnej kondycji.

Nie mogłaby pominąć udziału social mediów w rozprzestrzenianiu owego problemu. Kultura fitness staje się coraz bardziej powszechna, publikowanie swoich osiągnieć zarejestrowanych przez dedykowaną aplikację, wrzucanie zdjęć prezentujących efekty wielogodzinnego wyciskania siódmych potów…to wszystko podsyca obsesję dążenia do wymarzonego, powszechnie pożądanego „JA”.

uzależnienie od sportu

Z fizjologicznej strony natomiast aktywność fizyczna przyczynia się do uwolnienia endorfin, serotoniny i dopaminy, podobnie, jak to ma miejsce w przypadku zażywania narkotyków. Substancje te odpowiedzialne są za poczucie przyjemności, satysfakcję, zadowolenie, pewność siebie, zmniejszają również poczucie zmęczenia dzięki czemu pozwalają działać dłużej.

W związku ze zwiększonym wydzielaniem hormonów szczęścia uzależniony otrzymuje „nagrodę” od organizmu w postaci odczuwania większej ilości pozytywnych emocji, znaczącej poprawy nastroju (więcej na temat szczęścia przeczytacie tutaj klik). Problem pojawia się, kiedy przestaje ćwiczyć, wtedy zatrzymaniu ulega również uwalnianie neuroprzekaźników, co ma bezpośredni wpływ na pogorszenie samopoczucia. Wraz z upływem czasu dochodzi do uodpornienia organizmu, tak samo z resztą, jak w przypadku stosowania używek. Dlatego też by osiągnąć stan „zadowolenia” ćwiczący musi zwiększyć częstotliwość bądź długości podejmowanej aktywności fizycznej.

Doskonale wiecie, że apetyt rośnie w miarę jedzenia, w tym przypadku w miarę ćwiczenia… Uprawiając sport np. biegając po pewnym czasie przestaje nas satysfakcjonować pokonanie 10km dystansu. Okazuje się, że bieganie samo w sobie nie jest już tak atrakcyjne jak wcześniej bądź osiągnęliśmy postawiony CEL. Przychodzi zatem czas na podniesienie poprzeczki i wyznaczenie nowego, bardzie wymagającego celu, to może jakieś roczne przygotowanko do triathlonu? Nie bez przyczyny powstało nowe zjawisko noszące miano "Rozwodu przez triathlon".

Wśród przyczyn sportowego uzależnienia wymieniane są również zaburzenia odżywiania, takie jak anoreksja lub bulimia, zaburzenia obrazu ciała – dysmorfofobia, ekstremalny spadek wagi czy przesadnie zdrowy styl życia, którego efektem jest również zmiana masy ciała (więcej o znaczeniu wyglądu oraz atrakcyjności fizycznej przeczytacie tu klik)

uzależnienie od sportu

Poniższa wypowiedź trafnie wskazuje na konsekwencje wynikające z obsesyjnego sportowego zaangażowania:

Z powodu obsesyjnej potrzeby uczęszczania na siłownię straciłam ważne dla mnie relacje, ominęło mnie wiele interesujących podróży, wesel i innych uroczystości rodzinnych. To co w tej chwili mogę o sobie powiedzieć to, to, że mam 167cm i 51 kg, osteoporozę w kręgosłupie i zwyrodnienie w stawach biodrowych. To czego nie miałam w ciągu ostatnich 6 miesięcy to miesiączka. Każdy aspekt mojego życia był podporządkowany ćwiczeniom, żywności oraz potrzebie kontrolowania tego wszystkiego. Tak ciężko pracowałam, aby być zdrową, ale nie jestem. I sama to sobie zrobiłam... "

 Kto jest w grupie ryzyka?

Tendencję do podejmowania ekstremalnej ilości ćwiczeń przejawiają osoby, które czują potrzebę kontroli tego co się dzieje w ich życiu. Chociaż czynniki ryzyka mają więcej wspólnego z cechami osobowości, niż zawodem, to ofiarami uzależnienia często padają osoby zajmujące prestiżowe i wysokie stanowiska, wykwalifikowani specjaliści. Jest to ściśle związane z dużą potrzebą odczuwania satysfakcji z własnych osiągnięć i odnoszenia sukcesu – co oczywiście gwarantuje im sport.

Na rozwój „ćwiczeniowego” uzależnienia są podatne również osoby, które odczuwają silną zewnętrzną presję utrzymania wysokiej formy. Dotyczy to również ludzi z nadwagą, którzy decydują się na ekstremalny spadek masy ciała w bardzo krótkim czasie.

Naukowcy z University of Southern California spekulują, że 15 % osób uzależnionych od ćwiczeń jest również uzależniony od papierosów, alkoholu lub narkotyków. Szacuje się, że 25% może mieć inne nałogi, takie jak uzależnienia od seksu lub uzależnienia od zakupów.

W niektórych przypadkach, byli narkomani i alkoholicy ćwiczeniami wypełniają pustkę pozostawioną przez wcześniejsze uzależnienie. Podobnie palacz może się uzależnić od kofeiny po rzuceniu palenia papierosów.

Znaki ostrzegawcze

Najczęstsze objawy uzależnienia behawioralnego obejmują:

  • CISZA - Ćwiczenia stają się najważniejszą aktywnością w życiu, całkowicie dominują myślenie, emocje i zachowanie.
  • ZMIANY NASTROJU - Ćwiczenie powoduje zmiany nastroju, takie jak zasmucenie, złość, nerwowość lub pozytywne flow.
  • TOLERANCJA - Uzależnienie wymaga zwiększenia ilości działania w celu osiągnięcia pożądanych efektów.
  • OBJAWY ODSTAWIENIA - Zmniejszenie lub zatrzymanie wyników ćwiczeń powoduje dyskomfort, drażliwość, drżenie i inne klasyczne objawy odstawienia.
  • KONFLIKT - obsesja jest przyczyną konfliktów relacyjnych na różnych płaszczyznach życia zawodowego i osobistego.
  • NAWRÓT - Uzależniony od ćwiczeń jest podatny na pokusy tzw. wyzwalacze skłaniające ich do podjęcia tych samych wzorców aktywności, nawet po długim okresie normalności.

uzależnienie od sportu

Jak rozpoznać uzależnienie od sportu?

Uzależnienie od aktywności fizycznej jest trudne do wykrycia zarówno u siebie, ja i u bliskiej osoby. Powoduje ono zmiany chemiczne w mózgu, które wymagają leczenia psychologicznego i są trudne do przeprowadzenia na własną rękę.  Większość osób uzależnionych od ćwiczeń nie widzi niczego złego w swoim zachowaniu, wręcz przeciwnie sygnały wysyłane przez najbliższych traktują, jako zwykłą czepliwość, a nawet złośliwość, zazdrość czy zaborczość. Brakuje również diagnozowania rozpoznawanego przez American Psychiatric Association (APA), co oznacza, że ​​nie ma określonych kryteriów diagnostycznych.

Obsesja dotycząca zwiększonej aktywności fizycznej wraz ze zmniejszoną aktywnością społeczną często wskazują na uzależnienie. Dobrym sposobem, jest prowadzenie dziennika swoich treningów oraz działalności społecznej, aby sprawdzić, czy występuje naruszenie proporcji między nimi.

Jakie są możliwości leczenia?

Pierwszym i podstawowym krokiem efektywnego leczenia jest przyznanie się do posiadanego problemu i podjęcie działania polegającego na ograniczeniu aktywności fizycznej - konieczna jest samoświadomość i samokontrola.  Często kolejnym etapem jest stopniowa zmiana rodzajów ćwiczeń lub zredukowanie swoich obecnych treningów. Czasami koniecznym może być całkowite zaprzestanie aktywności fizycznej, by odzyskać umiejętność kontroli nad obsesyjnym pożądaniem do uprawiania sportu.

 Jak możemy zapobiec?

To co radziłabym na pierwszym miejscu to obserwować siebie i słuchać bliskich. To zapewne od nich będą pochodziły pierwsze sygnały o ewentualnym zagrożeniu. Na pewno warto swój trening skonsultować z profesjonalistą i w rozsądny sposób rozplanować harmonogram nie tylko ten dotyczący ćwiczeń, ale również ten domowy, by uniknąć zbyt częstych wycieczek na siłownię. To co możemy zrobić to również weryfikować czas treningu oraz ilość codziennych ćwiczeń, by nie zapędzić się w sportową pułapkę. Przerwa w treningu w ciągu tygodnia, to również dobry sposób na to by nabrać dystansu i zwyczajnie pozwolić odpocząć organizmowi. Musimy obserwować siebie i swoje zachowania, po to by w odpowiednim momencie zareagować.

uzależnienie od sportu

Jaka jest perspektywa długoterminowa?

Osoby uzależnione od aktywności fizycznej powinny unikać używek: narkotyków, alkoholu, kofeiny i innych uzależniających substancji. Ilość czasu potrzebnego, aby przezwyciężyć uzależnienie jest zależne od stopnia nasilenia choroby. Niestety prawdopodobieństwo nawrotu jest takie samo, jak w przypadku innych uzależnień. Dlatego też należy unikać pokus i kontrolować swoje słabości.

Podsumowując…

Większość z nas potrafi zachować zdrowy rozsądek i umiar. Korzystamy ze wsparcia trenerów personalnych, fizjoterapeutów czy dietetyków – osób, które w profesjonalny sposób potrafią zaplanować zbilansowany plan rozwoju i treningu. Ćwiczenie to świetny sposób, aby wyrazić naszą fizyczność, odreagować i znaleźć chwilę dla siebie, wszystko jest dobrze, dopóki zachowamy zdrowy rozsądek.

Zgubną drogą jest pójście w stronę escapizmu, czyli w ucieczkę od problemów związanych z życiem społecznym, codziennością i rzeczywistością w nierealny świat zwycięstwa i sukcesu sportowego (czy koncentracji na wyglądzie zewnętrznym). Doskonale wiecie, że to niestety iluzja i pułapka, gdyż niezależnie od tego jak się wyrzeźbimy i ile kilogramową sztangę podniesiemy nasze problemy oraz obawy nadal będą czekały tam, gdzie je zostawiliśmy. Ucieczka przed nimi nie stanowi rozwiązania, musimy stawić im czoła i pozbyć się ich raz na zawsze.

Wspaniale jest mieć pasję, a jeżeli mamy to szczęście i jest ona naszą pracą to posiadamy nieocenioną wartość, dzięki, której sukces jest na wyciągnięcie ręki. Jeżeli natomiast nasza pasja jest przyczyną utraty przyjaciół, pogorszenia relacji społecznych oznacza to, że powinniśmy wziąć głęboki oddech i przeanalizować swoje priorytety.

Niektórzy z Was zapewne pomyślą:

Czyli co, mam zaprzestać ćwiczeń i prowadzić niezdrowy tryb życia? Teraz to powiedziałaś co wiedziałaś. Ładna mi rada…”.

Zdaje sobie sprawę, jak to brzmi, jednak zwróćcie uwagę, że nie chodzi o to, by nie ćwiczyć, lecz by dostrzec subtelną różnicę między pasją, a obsesją.

Aktywność fizyczna w ROZSĄDNEJ ilości jest wskazana. Tylko ile to jest rozsądnie i co oznacza „zdrowie”?

Czy „zdrowie” to forsowanie się na siłowni, mimo przeziębienia, zmęczenia czy kontuzji?  Czy „zdrowie” to wymykanie się z domu, kosztem czasu spędzonego ze swoimi dziećmi lub przyjaciółmi, bo przypada właśnie kolejny dzień Twojego godzinnego treningu i musisz ćwiczyć dokładnie 1h w przeciwnym razie trening nie ma sensu?

Ćwiczenia oraz ilość powtórzeń nie stanowią synonimu zdrowia. Wiele innych zmiennych wpływa na nasz stan i kondycję, począwszy od odżywiania na życiu rodzinnym skończywszy.

Pamiętajmy o tym, że

Nie jesteśmy w stanie wyprzedzić swojego cienia…”

Proponuję zatem nieco szersze spojrzenie na to co dla naszego zdrowia istotne. Zarówno jako psycholog, jak i fizjoterapeuta wychodzę z założenia, że znalezienie spokoju i równowagi psychicznej (niezależnie jakby to nie zabrzmiało ;-)) w naturalny sposób prowadzi do zdrowia fizycznego. Poczucie naszej wartości oraz szczęście w większej mierze powinno zależeć od naszej świadomości i samorealizacji, a nie sześciopaku czy ilości pokonanych kilometrów.

W momencie przeprogramowania myślenia o aktywności fizycznej i nieutożsamiania jej z katorżniczą pracą, z łatwością można odnaleźć satysfakcje w długich spacerach z dziećmi (bez poczucia winy, że zbyt mało się przy tym spociliśmy, by nadać mu miano treningu). Przyjemne i odstresowujące mogą być zajęcia z Jogi lub Zumby. Równocześnie warto jest czasami nalać sobie kieliszek wina (to nie jest promocja innego uzależnienia ;-)) i poczytać książkę na kanapie, napawać się nic nie robieniem…

szczęście

Jakie są Wasze sportowe doświadczenia? Czy mieliście do czynienia ze sporotową obsesją? A może ktoś bliski boryka się z takim problemem?

Podzielcie się ze mną swoimi przemyśleniami w komentarzu poniżej postu. Informacje od Was są dla mnie ważne, gdyż pomagają mi się rozwijać.

Jeśli podoba Ci się ten post i uważasz, że może być przydatny, to udostępnij go swoim znajomym na Facebook'u.

Dziękuję za odwiedziny i zapraszam ponownie  ;-) .